İtirafçı Maksimos

İtirafçı Maksimos, 7. yüzyılda yaşamış Bizanslı bir keşiş ve teologdur. Erken yaşamına dair kaynaklar birbiriyle çelişir, ancak manastır hayatına girdiği ve Pers ile Arap akınları döneminde Kuzey Afrika'da bulunduğu bilinir. Mesih'te tek bir irade bulunduğunu savunan monotelitizm öğretisine karşı çıkmış, bu nedenle Konstantinopolis'te yargılanmış, ağır cezalara çarptırılmış ve Karadeniz'in doğusundaki Lazika'ya sürgün edilmiştir. 662'de orada ölmüştür. İtirafçı unvanı bu direnişinden gelir.

Maksimos'un düşüncesinin merkezinde insanın Tanrı'yla birleşmesi, yani theosis öğretisi yer alır. Ambigua, Dionysios Areopagites ve Nazianzoslu Gregorios'un güç anlaşılan pasajlarını yorumlar. Thalassios'a Sorular kutsal metnin mistik yorumunu işler. Mistagogia ise kilise yapısını ve ayinini evrenin, insanın ve ruhun simgesi olarak açıklar. Sevgi Üzerine Dört Yüz Bölüm, manevi hayata dair kısa özdeyişlerden oluşur.

Maksimos, Doğu Hristiyan mistisizminin temel yazarlarından biri kabul edilir ve eserleri Filokalia derlemesinde geniş yer bulmuştur. Latin dünyasında da Johannes Scotus Eriugena'nın çevirileri aracılığıyla okunmuştur. Bu kütüphanedeki Kilisenin Tanrı'nın Sureti ve Tipi Oluşu Üzerine, Mistagogia'nın kilise simgeciliğini anlatan bölümünü sunar. Sevgi Üzerine Yüz Bölüm: İlk Yüzlük ise sevgi ve tutkulardan arınma üzerine özdeyişlerin ilk kısmını okura ulaştırır.