Ferîdüddin Attâr

Ferîdüddin Attâr, Horasan'daki Nişabur şehrinde yaşadı. Lakabı, eczacılık ve ıtriyat işiyle ilgili attâr mesleğinden gelir. Hayatına dair bilgilerin önemli bir kısmı sonraki dönemlerin menkıbelerine dayanır. Ölümünün Moğolların Nişabur'u yağmalaması sırasında gerçekleştiği yaygın bir rivayettir.

Attâr'ın mesnevileri, tasavvufi öğretiyi hikâyeler zinciri içinde anlatır. En tanınmış eseri Mantıku't-Tayr, kuşların Sîmurg'u aramak üzere yedi vadiyi aşmasını konu alır ve yolun sonunda arayanla arananın birliğini imler. İlâhînâme, oğullarına dünyevi arzularını soran bir padişahın cevaplarıyla kurulmuş bir çerçeve hikâyedir. Musîbetnâme ve Esrârnâme de ona ait mesneviler arasındadır. Tezkiretü'l-Evliyâ ise ilk dönem sufilerinin sözlerini ve menkıbelerini derleyen bir nesir eserdir.

Attâr, Fars tasavvuf edebiyatının kurucu isimleri arasında yer alır ve Mevlânâ başta olmak üzere sonraki şairler üzerinde derin iz bırakmıştır. Kütüphanedeki "Yedi Göğün Yaratıcısının Adıyla" başlıklı metin, eserlerini açan tevhit ve münacat geleneğini örnekler. "İlâhî-Nâme: Münâcâtvârî Yakarış (Evvel ve Âhir Olan Sana)" ise İlâhînâme'nin Tanrı'ya yakarışla başlayan bölümünü sunar. Bu metinler, Attâr'ın dilindeki coşkuyu ve Tanrı'nın hem başlangıç hem son olarak kavranışını tanımanıza imkân verir.