Akkolu İshak

İshak ben Şmuel, doğup yetiştiği Akka şehrine nispetle Akkolu İshak adıyla anılır. Haçlıların elindeki Akka'nın 1291'de Memlükler tarafından alınmasının ardından Filistin'den ayrılmış ve sonraki yıllarını büyük ölçüde İber Yarımadası'nda geçirmiştir. Hayatı hakkındaki bilgiler sınırlıdır ve çoğu kendi yazılarındaki anlatımlardan derlenir.

Kabala tarihinde iki yönüyle öne çıkar. Bir yandan Nahmanides'in Tora şerhindeki gizli imaları açıklamaya çalışan Me'irat Einayim adlı eseriyle Kastilya ve Katalonya kabalasının birikimini aktarır. Öte yandan ruhun Tanrı'ya bağlanması anlamına gelen devekut, iç yoğunlaşma ve sükûnet üzerine yazdıkları, onu tefekkür ağırlıklı bir mistik olarak gösterir. Zohar'ın kökenini araştırmak için İspanya'da yaptığı soruşturmaya dair anlatısı, eserin yazarlığı tartışmasında sıkça başvurulan bir kaynaktır.

Akkolu İshak, doğu ve batı kabala geleneklerini birbirine bağlayan bir aktarıcı olarak incelenir. Kütüphanedeki "Canımın Bildiği Şey: Akkolu İshak'ın İtirafı" başlıklı metin, onun kendi sesinden tanıklık niteliği taşıyan bir anlatıyı okura sunar. "İlahi İradeye Teslim: Kalbin Tefekkürü Üzerine" ise iradenin Tanrı'ya bırakılması ve kalbin iç dünyasının arındırılması üzerine düşüncelerini tanıtır. Bu iki metin birlikte okunduğunda hem tarihsel bir tanığı hem de pratik bir mistiği görmeniz mümkün olur.