Yeni İlahiyatçı Simeon

Yeni İlahiyatçı Simeon, 10. yüzyılın ortasında Paflagonya'da doğmuş Bizanslı bir keşiş ve mistik yazardır. Konstantinopolis'te eğitim görmüş, imparatorluk hizmetine yönelik bir kariyer yerine keşişliği seçmiştir. Uzun yıllar Konstantinopolis'teki Aziz Mamas manastırının başrahipliğini yapmış, öğretisi ve disiplin anlayışı nedeniyle kilise yetkilileriyle çatışmış ve bir süre sürgüne gönderilmiştir.

Ortodoks gelenekte "İlahiyatçı" unvanı yalnızca Yuhanna ve Nazianzoslu Gregorios ile birlikte ona verilmiştir. Simeon'un öğretisinin merkezinde, Tanrı'nın ışık olduğu ve bu ışığın bu hayatta doğrudan tecrübe edilebileceği iddiası yer alır. Söylevleri, ilahileri ve ilahiyat bölümleri, Bizans manastır maneviyatında kişisel deneyime verilen önemi güçlü biçimde dile getirir. Bu görüşler, sonraki yüzyıllarda hesykhast geleneğin yaratılmamış ışık öğretisiyle ilişkilendirilmiştir.

Kütüphanedeki İlahi Işığın Görüntüsü Üzerine Söylev, kutsanmışlığın ölümden sonraya ertelendiğini savunanlara karşı yazılmıştır. Simeon, arınan aklın bir kandil gibi tutuşup ilahi ışığa katıldığını ve böylece Tanrı'yı gördüğünü anlatır.