Süryani Efraim

Süryani Efraim, 4. yüzyılda yaşamış bir ilahiyatçı, diyakoz ve şairdir. Nusaybin'de (Nisibis) doğmuş, kentin piskoposlarının yanında yetişmiş ve burada öğretmenlik yapmıştır. 363'te Nusaybin'in Perslere bırakılması üzerine Hristiyan halkla birlikte Edessa'ya, bugünkü Urfa'ya göç etmiş ve hayatının son yıllarını orada geçirmiştir.

Efraim, Süryanice yazmış ve bu dilin en çok okunan şairlerinden biri olmuştur. Madraşe adı verilen, koro tarafından söylenmek üzere yazılmış öğretici ilahileri ile manzum vaazları, ilahiyat konularını kavramsal tanımlar yerine imgeler, semboller ve paradokslar aracılığıyla işler. Eserleri erken dönemde Yunancaya ve başka dillere çevrilmiş, Doğu ve Batı kiliselerinde saygıyla anılmıştır.

Kütüphanedeki Cennet İlahileri: Bahçenin Sırları, Efraim'in Cennet üzerine ilahilerinden alınmıştır. Şair Aden bahçesini, görünen dünyanın ardındaki görünmez gerçekliğin bir aynası olarak okur. Yaşam Ağacı, tükenmeyen meyveler ve sönmeyen ışıklar, ruhani bir gerçekliğin duyulur imgeleri olarak belirir.