Pseudo-Makarios

Pseudo-Makarios adı, gelenekte Mısır çölünün ünlü keşişi Büyük Makarios'a atfedilen bir grup vaaz ve mektubun gerçek yazarını belirtmek için kullanılır. Modern araştırmalar bu metinlerin Mısır'da değil, Suriye ve Mezopotamya çevresinde, dördüncü yüzyılın sonu ile beşinci yüzyılın başı arasında kaleme alındığını kabul eder. Yazarın kimliği bilinmemektedir ve bazı ifadeleri Mesalyanlar olarak anılan hareketle ilişkilendirilmiştir.

Makarios külliyatı, Doğu Hristiyan çileciliği ve iç dua geleneği üzerinde kalıcı bir etki bırakmıştır. Metinlerde ruhun kalpte Kutsal Ruh'u deneyimlemesi, günahla içsel mücadele ve ışık imgeleri öne çıkar. Bu vaazlar Bizans manastır geleneğinde, Filokalia çevresinde ve sonraki dönemlerde Batılı pietist okurlar arasında da okunmuştur.

Kütüphanedeki Ruhun Tanrı'nın Tahtı Oluşu, Manevi Vaazlar'ın birincisinden alınmıştır. Vaaz, Hezekiel'in gördüğü ilahi araba görümünü ruhun iç hâlinin bir simgesi olarak yorumlar. İnsan ruhunun kendi doğasıyla değil, Kutsal Ruh'un içinde konaklamasıyla yaşadığı düşüncesi, ruhun göksel arabacının bindiği bir Tanrı tahtına dönüşmesi imgesiyle anlatılır.