Narsai

Beşinci yüzyıl Süryani Hristiyanlığının tanınmış isimlerinden Narsai (y. 399-502), uzun yıllar Edessa'daki okulda ders verdi. Kristolojik tartışmalar nedeniyle Edessa'dan ayrılmak zorunda kalınca Nusaybin'e geçti ve orada kurulan okulun başına geçti. Nusaybin okulu, Doğu Süryani kilisesinin önde gelen eğitim merkezlerinden biri hâline geldi.

Narsai, özellikle memre adı verilen manzum vaazlarıyla tanınır. Bu uzun şiirsel vaazlar Kutsal Kitap anlatılarını, ayinleri ve iman meselelerini işler. Doğu Süryani geleneğinde Kutsal Ruh'un Arpı lakabıyla anıldığı aktarılır. İlahiyatı, Mopsuestialı Theodoros'un yorum geleneğine yakınlığıyla bilinir.

Kütüphanedeki Tanrı Kelâmının İnişi ve Tek Oğul, Narsai'nin iman ve tecessüm üzerine vaazlarından bir pasajdır. Narsai burada Tanrı Kelâmının kendi özünde alçalmadan Meryem'den doğan bedende nasıl konut kurduğunu sorgular. Metin, Oğul'un tekliğini ve iki tabiatın bölünmeksizin birleşmesini işleyen Doğu Süryani Kristolojisinin özünü şiirsel bir dille aktarır.