Mahmûd-ı Şebüsterî

Mahmûd-ı Şebüsterî, 13. yüzyılın sonu ile 14. yüzyılın başında yaşamış İranlı bir sûfî ve şairdir. Tebriz yakınlarındaki Şebüster kasabasında doğmuş, hayatının büyük bölümünü Tebriz çevresinde geçirmiştir. Hayatına dair ayrıntılı bilgi azdır, ancak İbnü'l-Arabî çizgisindeki vahdet-i vücûd düşüncesinin Farsça şiirdeki önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilir.

Şebüsterî'yi tanınır kılan eser Gülşen-i Râz'dır (Sır Gül Bahçesi). Horasanlı bir âlimin tasavvufa dair yönelttiği sorulara manzum cevaplar olarak yazılan bu kısa mesnevî, sonraki yüzyıllarda Farsça tasavvuf düşüncesinin el kitabı gibi okunmuş, üzerine çok sayıda şerh yazılmıştır. Eser, sûfî şiirin sembollerini, yani şarabı, sevgiliyi ve harabatı, felsefi bir dille yorumlamasıyla da dikkat çeker.

Kütüphanedeki Varlığın Aynası: Gülşen-i Râz'dan Bir Pasaj, dünyayı ilahi hakikatin kendini seyrettiği bir ayna olarak betimleyen bölümdür. Bir su damlasında denizlerin, bir toz zerresinde insanların görülebildiği bu tasavvur, küçük ile büyüğün birbirinin içinde bulunduğu fikrini işler.