Johannes Tauler

Johannes Tauler, Strazburg'da doğdu ve genç yaşta Dominiken tarikatına girdi. Hayatının büyük bölümünü Strazburg'da vaiz olarak geçirdi. Papa ile imparator arasındaki çatışma döneminde bir süre Basel'de bulundu ve orada "Tanrı'nın Dostları" adıyla anılan dindar çevrelerle yakın ilişki kurdu. 1361'de Strazburg'da öldü.

Tauler'den günümüze sistemli bir eser değil, Almanca vaazlar ulaşmıştır. Bu vaazlarda Meister Eckhart'ın etkisi açıkça görülür, ancak Tauler onun spekülatif dilini daha pratik bir ruhani rehberliğe dönüştürür. Düşüncesinin merkezinde ruhun zemini (grunt) kavramı bulunur. Bu en iç derinlikte insan, kendi iradesinden ve imgelerden arınarak Tanrı'nın ebedî doğuşuna yer açar. Alçakgönüllülük, sabır ve Tanrı'ya teslimiyet onun sürekli vurguladığı erdemlerdir.

Tauler'in vaazları geç Orta Çağ'da yaygın biçimde okundu ve Martin Luther tarafından da takdirle anıldı. Hem Katolik hem Protestan dindarlık geleneğinde okunmaya devam etti. Kütüphanedeki "Kendini Tümüyle Tanrı'ya Bırakmak" başlıklı metin, teslimiyet ve feragat üzerine öğretisini sunar. "Ruhun Zemini: Ebedî Doğuşun Sessiz Merkezi" ise Ren mistisizminin temel kavramlarından birini onun kendi sözleri üzerinden tanımanızı sağlar.