İbnü'l-Fârız

Ömer İbnü'l-Fârız, Kahire'de doğup yaşamış bir Arap sûfî şairdir. Gençliğinde Mukattam tepelerinde inzivaya çekildiği, bir süre Mekke'de bulunduğu rivayet edilir. Kahire'de ölmüş ve Mukattam eteklerinde defnedilmiştir. Türbesi uzun süre ziyaret yeri olmuştur.

İbnü'l-Fârız'ın divanı hacim bakımından küçük olsa da Arap tasavvuf şiirinin en çok şerh edilen metinleri arasındadır. Yedi yüzü aşkın beyitten oluşan Tâiyye, sâlikin ilahi birliğe doğru yolculuğunu anlatır. Hamriyye ise ilahi aşkı şarap, kadeh ve sarhoşluk imgeleriyle işler. Bu şiirlerde sarhoşluk bedensel bir hâl değil, ruhun kendinden geçişini anlatan bir mecazdır.

Kütüphanedeki Şarap Kasidesi: İbnü'l-Fârız ve Aşkın İlahi Sarhoşluğu, Fransız âlim Claude Duret'nin 1619 tarihli diller ve edebiyat tarihi üzerine kapsamlı eserinden alınmıştır. Duret, şairin adını Batı okuruna tanıtırken mısralarındaki zarafeti, aşk istiaresiyle örülü öğretisini ve bu şiirlerin sûfî meclislerinde ilahi gibi okunuşunu anlatır. Pasaj, İslam mistisizminin erken modern Avrupa'da nasıl algılandığına da ışık tutar.