Hâfız-ı Şîrâzî

On dördüncü yüzyılda Şiraz'da yaşayan Hâfız-ı Şîrâzî, Kur'an'ı ezbere bildiği için Hâfız mahlasıyla anılır. Hayatının büyük bölümünü doğduğu kentte geçirdi ve dönemin yöneticilerinin himayesinde şiir yazdı. Divan'ı Fars edebiyatının klasikleri arasında yer alır ve İran'da bugün de geniş kesimlerce okunur. Osmanlı dünyasında da çok okunmuş, Sûdî gibi şarihler tarafından Türkçe şerhlerle açıklanmıştır.

Hâfız'ın gazellerinde aşk, şarap, meyhane ve sâki gibi imgeler hem dünyevi hem de tasavvufi anlamda okunabilir. Bu çok katmanlılık, şiirinin yorumlanma biçimlerini yüzyıllar boyunca çeşitlendirmiştir.

Kütüphanedeki Şirazlı Güzel Gazeli, Divan'ın tanınmış gazellerinden birini sunar. Şiirde sâki, şarap ve kadeh ilahi güzellik karşısında kendinden geçmenin simgeleri olarak belirir. Görünürdeki içki meclisi, görünmeyen bir sırrın kapısına dönüşür ve şair bu bilmecenin düğümünü kimsenin çözemediğini söyler. Gazel, Hâfız'ın şiirindeki çok katmanlı anlamı ve tasavvufi imgelemin incelikli dilini tanımak için uygun bir örnektir.