Andrea Palladio

Padova doğumlu Andrea Palladio (1508-1580), taş ustalığından yetişerek Rönesans İtalya'sının tanınmış mimarları arasına girdi. Vicenza'daki saraylar, Veneto kırsalındaki villalar ve Venedik'teki San Giorgio Maggiore ile Il Redentore kiliseleri onun eserleridir. Antik Roma yapılarını yerinde inceleyip ölçmesi, tasarımlarının temelini oluşturmuştur.

Palladio'nun mimari düşüncesi, sonraki yüzyıllarda Palladyanizm adıyla anılan ve özellikle İngiltere ile Kuzey Amerika'da etkili olan bir akıma kaynaklık etmiştir. Bu etkinin başlıca aracı, 1570'te Venedik'te basılan I Quattro Libri dell'Architettura adlı eseridir.

Kütüphanedeki Mimarlığın Dört Kitabı: Güzellik, Bütünün Parçalarla Uyumundan Doğar, bu eserden bir pasajdır. Palladio burada Vitruvius'un yararlılık, sağlamlık ve güzellik üçlüsünü anımsatır ve ardından güzelliğin özünü tanımlar. Ona göre güzellik keyfî bir süsleme değildir. Bütünün parçalarla, parçaların birbirleriyle ve hepsinin yeniden bütünle kurduğu ölçülü karşılıklılıktan doğar. Yapı, her uzvun ötekiyle uyuştuğu canlı bir beden gibi görünmelidir. Bu oran anlayışı, kozmik ahenk fikrinin mimariye taşınmış hâli olarak okunabilir.