Abdülkerîm el-Kuşeyrî

On birinci yüzyıl Horasan'ının tanınmış sûfî âlimlerinden olan Abdülkerîm el-Kuşeyrî (986-1072), hem hadis ve kelâm alanında yetişmiş bir bilgin hem de tasavvuf yolunun önde gelen temsilcilerinden biriydi. Nişabur çevresinde ders veren Kuşeyrî, Kur'an üzerine Letâifü'l-İşârât adlı işârî bir tefsir de kaleme almıştır.

Adını yaşatan eser, er-Risâletü'l-Kuşeyriyye olarak bilinen risaledir. Bu kitapta tasavvufun temel kavramlarını, makam ve hâllerini açıklar, erken dönem sûfîlerinin hayatlarından ve sözlerinden örnekler sunar. Eser, yüzyıllar boyunca tasavvufun klasik el kitaplarından biri olarak okunmuş ve pek çok dile çevrilmiştir.

Kütüphanedeki Yolun Bozuluşu ve Bir Risalenin Doğuşu: Sûfîlerin İtikadı Üzerine başlıklı metin, Risâle'nin giriş bölümünden bir pasajdır. Kuşeyrî burada yolun büyük şeyhlerinin göçüşünü, vera anlayışının zayıflayışını ve şeriata duyulan saygının kalplerden çekilişini yaslı bir dille anlatır. Ardından hakiki sûfî yolunu iddiacılara karşı korumak amacıyla bu risaleyi neden derlediğini açıklar.